سه شنبه, 03 مرداد 1396

مطالب

برگزاری جشنواره دلگرم کننده است

هشتمین جشنواره بین‌المللی پویانمایی تهران همچون دوره‌های گذشته با استقبال پر شور علاقه‌مندان مواجه شد..

انیمیشن­های ایران ضرب‌آهنگ کندی دارد

فاطمه جعفری کارگردان جوان که فیلمی را هم در بخش مسابقه ایران دارد گفت: خیلی از بچه­ها از بخش ایران استقبال نمی­کنند، چون انیمیشن­های ایران خیلی ضرب‌آهنگ کندی دارند و زمان اکثر کارها طولانی است. به نظرم فیلم‌نامه می‌تواند کوتاه‌تر از این باشد. بخش­های بین­الملل مخاطب بیشتری دارد، چون هم استاندارد هستند و هم از تکنیک­های به‌روزتری استفاده می­کنند، در ضمن در کارهای‌شان تنوع وجود دارد و فضای خوبی را طراحی می­کنند.

«مولود کعبه» را دوست داشتم

ندا کریمی گفت: بخش دینی را دیدم که به نظرم فیلم «مولود کعبه» خیلی راضی‌کننده بود، ولی در بخش دینی مخاطب زیادی حضور نداشت وی افزود: از بخش نمایش ویژه هم «ادبیات در قاب­های متحرک» را دیدم که خوب و تجربه جالبی بود. چند انیمیشن کوتاه هم دیدم که به نظرم چیدمان خوبی نداشت. محتوای بعضی کارها هم خوب نبود، البته کار شیوا صادق اسدی خوب بود.

«تهران 1500» را دوباره می‌بینم

روشنا احمدی دانشجوی نقاشی هم گفت: از فیلم تهران1500 راضی بودم. فضای کار عالی بود. برایم خیلی جالب بود، از این نظر که تهران ممکن است در طول 100 سال آینده به این اندازه تغییر کند. تبلیغاتی از این فیلم ندیدم، ولی فکر می­کنم برای این فیلم باید تبلیغات گسترده­ای انجام شود. یک نکته دیگر این‌که به نظر من تنها شخصیتی که به شخصیت اصلی شباهت داشت و خوب از آب درآمده بود همان راننده تاکسی (بهرام رادان) بود، ولی بقیه بیشتر از طریق صدای­شان مشخص بود که چه کسی است. به نظرم شخصیت‌ها زیاد شبیه شخصیت­های اصلی نبودند. من حتماً دوباره آن را خواهم دید و به دوستانم هم پیشنهاد می­کنم که ببینند.

شرایط تولید بسیار محدود است

مرجان کشانی تهیه کننده و کارگردان انیمیشن که در جشنواره هفتم پویانمایی تهران، به عنوان شرکت کننده در بخش مسابقه  با فیلم «بز و بزغاله» حضور داشت و جایزه بهترین فضاسازی و دکور را در همان جشنواره، از آن خود کرده، امسال برای دیدن آثار به هشتمین جشنواره بین‌المللی پویانمایی آمده بود.

 وی گفت: کارهایی که امسال در جشنواره دیدم، نسبت به سال‌های قبل بهتر شده است، اما مسوولان باید به برگزاری این‌گونه جشنواره‌ها اهمیت بیشتری بدهند. وی همچنین به لزوم برگزاری کارگاه‌های آموزشی انیمیشن اشاره کرد و افزود: انیمیشن ایران تا زمانی که بهای کافی به آن داده نشود، رشد نمی‌کند. گروه های زیادی هستند که دوست دارند کار کنند، اما شرایط تولید بسیار محدود است.  

«تهران 1500» پیش­زمینه­ای برای تولید و اکران انیمیشن­های بلند در ایران

یک دانشجوی گرافیک گفت: به نظرم اکران این فیلم می­تواند پیش­زمینه خوبی برای تولید و اکران انیمیشن‌های بلند باشد.

ندا محتشم دانشجوی گرافیک گفت: فیلم خیلی خوب بود، راضی بودم و حتماً به دیگران هم پیشنهاد می‌کنم که فیلم تهران 1500 را ببینند. به نظرم اکران این فیلم می­تواند پیش­زمینه خوبی برای تولید و اکران انیمیشن­های بلند باشد، البته داستانش را دوست نداشتم. محتوای خوبی نداشت، ولی از لحاظ کیفیت عالی بود. مثلاً آن قسمت مربوط به آرایشگاه و کوتاه کردن موهای بهرام رادان (راننده تاکسی) خیلی طبیعی بود. برای بار دوم نمی­بینم، ولی به دوستانم حتماً پیشنهاد می­کنم در اکران نوروزی حتماً بروند و فیلم را ببینند. به نظرم این فیلم می‌تواند به پیشرفت انیمیشن ایران کمک کند.

ضعف فیلم‌نامه مشکل اصلی «تهران 1500» بود

مهسا محمدی دانشجوی گرافیک و فعال در حوزه انیمیشن گفت: «تهران 1500» ضعف در فیلم‌نامه داشت که البته این مشکل اکثر فیلم­های سینمایی ما هم هست. به نظرم کارگردان فقط می­خواست فیلم را تمام کند برایش مهم نبود داستان چیست، در ضمن مدت‌اش کمی طولانی بود، البته از لحاظ تکنیکی خوب بود.

تکنیک قوی در کنار فیلم‌نامه ضعیف